Archaiczny fiński system miar pochodzi od części ciała i był używany od zamierzchłych czasów. Niektóre z jednostek później ujednolicono dla celów handlowych. W fińskim systemie mierniczym używano także niektórych jednostek miar szwedzkich, a później także rosyjskich.
Pierwszą prawną standaryzację miar przeprowadzono w 1665 roku, a w 1735 zweryfikowano niektóre z jednostek. Przed prawną standaryzacją, wielkości miar były różne w różnych miastach. Do dzisiaj w potocznym języku fińskim używa się powiedzenia mitata Porvoon mitalla, co oznacza mierzyć jednostkami z Porvoo (miasta, w którym używano nadzwyczaj dużych jednostek miar) dla określenia odmierzania wielkości z nadwyżką.
Część używanych w Finlandii jednostek zamieniono na System metryczny w 1861, a całkowite przejście na ten system miar nastąpiło w 1880.
Miary długości linja — 2,06 mm, szerokość ziarna jęczmienia 1/12 tuuma tuuma — 24,74 mm szerokość kciuka, czyli 1/6 vaaksa lub 1/12 jalka. Metrinen tuuma (tumma metryczna) = 25 mm. vaaksa — piędź 148,44 mm, odległość między końcem małego palca i kciuka. 6 tuuma lub 1/2 jalka. Obecnie definiowana jako 150 mm. jalka — stopa, 296,9 mm. Długość ludzkiej stopy, 1/2 kyynärä. kyynärä — łokieć 593,76 mm. Odległość od łokcia do końca palców.