Wyróżnił się w słynnej bitwie na Diunach (14 czerwca 1658), która zakończyła wojnę francusko-hiszpańską traktatem pirenejskim. W 1665 został generałem lejtnantem, uzyskując tak szybki awans dzięki swoim bliski stosunkom z księciem d'Halluin.
W Portugalii Po zawarciu pokoju pirenejskiego w 1659, Hiszpanie zagrozili niepodległości Portugalii i Schomberg w 1660 wysłany został do Lizbony jako doradca wojskowy przy cichej aprobacie króla Anglii Karola II (który nadał Schombergowi tytuł barona Tetford). Ludwik XIV, nie chcąc naruszyć świeżego traktatu pokojowego, pozbawił Schomberga jego francuskich oficerów, z którymi nauczył się współpracować. Po wielu trudnościach w trzech kampaniach, będących skutkiem niesubordynacji portugalskich oficerów, Schomberg zwyciężył w bitwie pod Montes Claros stoczonej dnia 17 czerwca 1665 z armią hiszpańską dowodzoną przez księcia Parmy. W 1663 król Portugalii Alfons VI nagrodził go tytułem hrabiego Mertola i roczną pensją w wysokości 5000 franków.