Mangan Nazwa miasta pochodzi od głównego zajęcia ludności, to jest wydobycia i wzbogacania manganu (po ukraińsku właśnie marhaneć). Rejon słynie z prawdopodobnie największych na świecie złóż rud tego metalu, odkryte w 1883 r. Kopalnie manganu decydują o charakterze miasta. Dla celów kształcenia kadr górniczych, w mieście założono instytut, obecnie przekształcony w technikum. Oprócz zakładów związanych z wyrobem rudy, jak 16 kopalni, w mieście znajdują się również inne zakłady przemysłowe, niezbędne do funkcjonowania miasta.
Podział administracyjny Miasto jest podzielone na dzielnice, tak zwane rejony: Horodyszcze, Maksymiwka, Pidhora, Zakamjanka, Nowoseliwka, Enhels, Tomakiwka, Kirowa, Instytut, Centr, Basaniwka oraz Hrusziwka.
Nauka i kultura Oprócz wymienionego technikum górniczego, w mieście znajdują się liczne kluby, biblioteki, muzea, kina, a także stadion sportowy.
Ekologia Wybudowanie Zbiornika Kachowskiego bardzo zmieniło miejscowy klimat, dzięki któremu w rejonie miasta żyło wiele rzadkich gatunków fauny i flory. Ponadto naprzeciw miasta, po drugiej stronie zbiornika, ulokowano elektrociepłownię, a w pobliżu – elektrownię jądrową.
Transport Miasto jest lokalnym węzłem komunikacyjnym. Dworzec kolejowy i autobusowy.
Miasto w kulturze i sztuce Marganiec upamiętnił w swojej poezji ukraiński poeta Wołodymyr Sosiura.
Przypisy
Kategoria:Miasta w obwodzie dniepropetrowskim Kategoria:Marganiec