9 października 1950 w Korczynie) – polski wojskowy, hrabia, generał major cesarskiej i królewskiej armii, generał broni Wojska Polskiego, komendant Legionów Polskich, szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1918–1919) i minister spraw wojskowych II Rzeczypospolitej (1923), dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Rodzina i młodość Był synem hrabiego Jana Kantego Remigiana Szeptyckiego (1836–1912) i Zofii Ludwiki Cecyli Konstancji z hrabiów Fredrów Szeptyckiej (1837–1904), córki Aleksandra Fredry. Miał sześciu braci: Stefana Kantego Aleksandra (1862–1864), Jerzego Piotra (1863–1880), Romana Marię Aleksandra (Andrzeja) (1865–1944), Aleksandra Marię Dominika (1866–1940), Kazimierza Marię (Klemensa) (1869–1951) i Leona Józefa Marię (1877–1939). 7 czerwca 1906 (według innych źródeł 5 czerwca 1906 w Bilczach Złotych) zawarł związek małżeński z księżniczką Marią Józefiną Sapieżanką-Kodeńską z Krasiczyna herbu Lis (1884–1917), córką Leona Pawła Sapiehy (1856–1893) i Teresy z książąt Sanguszków herbu Pogoń Litewska. Drugi związek zawarł 4 stycznia 1925 ze Stanisławą Olizar (1899–1977) córką Jana Olizara i Aleksandry z Sianożęckich. Oba małżeństwa były bezdzietne.