W 1897 został przydzielony do c. k. Komendy 27 Dywizji Piechoty w Koszycach. W 1898 awansował na kapitana artylerii i został przeniesiony do Pułku Artylerii Dywizyjnej Nr 18 w Oradii (Nagyvárad) na stanowisko dowódcy baterii. Po dwuletnim dowodzeniu baterią w 1900 po awansie na kapitana Sztabu Generalnego otrzymuje przydział do 12 Dywizji Piechoty w Krakowie. W 1903 został przeniesiony do Dywizji Kawalerii Kraków. W latach 1904–1905 był attaché wojskowym w rosyjskiej kwaterze głównej w Mandżurii. Na froncie rosyjsko-japońskim przebywał 20 miesięcy w różnych oddziałach liniowych począwszy od bitwy nad Jalu, a skończywszy na bitwie pod Mukdenem. Po powrocie z wojny w 1906 zdał egzamin na majora sztabu generalnego (awans 1 listopada 1907) i został mianowany szefem sztabu Dywizji Kawalerii Wiedeń. Od 1909 odbywał staż liniowy jako dowódca dywizjonu w 1 Pułku Artylerii Polowej w Krakowie. 1 maja 1911 awansował na podpułkownika sztabu generalnego. W latach 1911–1914 był attaché wojskowym w Rzymie. 1 maja 1914 awansował na pułkownika sztabu generalnego.