Narysował ich około 100, ale twierdził, że to niepełna liczba. Niektóre mamateki były porzucone. Zaznaczył też obiekty opisane jako „kwadratowy dom, solidnie zbudowany”, izolowany skórą karibu w celu ochrony przed żywiołami. Jeden z nich zaznaczył nad brzegiem jeziora Red Indian Lake. Zaznaczył ogrodzenia, które Beothuków tworzyli, by kierować karibu i polować na nie.
Wraz z przybyciem na stałe kolonistów brytyjskich Beothukowie zostali odcięci od swoich tradycyjnych przybrzeżnych terenów łowieckich. Musieli przestawić się na zbieractwo i myślistwo. Beothukowie odwiedzali swoje dawne obozy tylko po to, by zbierać metalowe przedmioty. Gromadzili również wszelkie narzędzia, schronienia i materiały budowlane pozostawione przez europejskich rybaków, którzy suszyli i peklowali ryby przed wywiezieniem ich do Europy. Osadnicy i Beothukowie rywalizowali o zasoby naturalne regionu, takie jak łosoś, foki i ptaki. Łowcy futer zastawili na zwierzęta pułapki, zakłócili polowania na karibu i splądrowali obozy Beothuków. Ci kradli pułapki, aby ponownie wykorzystać metale, okradali domy i schronienia europejskich osadników, a czasem urządzali na nich zasadzki. Osadnicy na ogół mieli przewagę w polowaniach i działaniach wojennych.