Różne postacie – między innymi Ignacy Rzecki, doktor Szuman, Izabela Łęcka czy przedstawiciele warszawskiej arystokracji – tworzą odmienne, często sprzeczne wyobrażenia o jego charakterze i motywacjach. Żadna z tych perspektyw nie zostaje ostatecznie uprzywilejowana przez narrację, podobnie jak powieść nie udziela jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o dalsze losy bohatera. Według autora opracowania, taki sposób konstrukcji postaci miał skłaniać czytelnika do refleksji nad złożonością ludzkiej osobowości oraz niejednoznacznością ocen i sądów o innych ludziach.