Franz Brentano (ur. 16 stycznia 1838 w Marienberg am Rhein, zm. 17 marca 1917 w Zurychu) – psycholog, socjolog i filozof niemiecki, miał wpływ na kształtowanie się fenomenologii Edmunda Husserla. Jego poglądy były bliskie reizmowi. Najważniejszym dziełem była Psychologia z empirycznego punktu widzenia (1874).
Życiorys Urodził się w Marienbergu w rodzinie inteligenckiej, jego bratem był Lujo Brentano. Studiował filozofię na Uniwersytetach w Monachium, Berlinie oraz Münsterze. Obronił w 1862 roku na Uniwersytecie w Tybindze doktorat zakresu filozofii arystotelesowskiej pod kierunkiem Franza Jakoba Clemensa. W 1866 roku uzyskał habilitację na Uniwersytecie w Würzburgu, gdzie następnie pracował. W 1874 roku otrzymał profesurę na Uniwersytecie Wiedeńskim.
W 1862 roku wstąpił do seminarium duchownego, a następnie w 1864 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Z czasem jednak popadł w konflikt z Kościołem na tle sporu o dogmat o nieomylności papieża. W efekcie czego wycofywał się z aktywności kapłańskiej w 1873 roku, a ostatecznie w 1879 roku porzucił stan duchowny. Ze względu na ówczesne prawo obyczajowe został zepchnięty na margines życia akademickiego, musząc zrezygnować z profesury w 1880 roku, ze względu na wejście w związek małżeński z Idą Lieben (1852-1894) pomimo przyjętych święceń.