Góry Czukockie (ros. Чукотское нагорье, Чукотский хребет, przest. Góry Anadyrskie (ros. Анадырский хребет)) – łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu AutonomicznymWielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu, tom 2 Góry Azji, Katowice: Wydawnictwo STAPIS, 2005, .. Średnia wysokość 700–800 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Ischodnaja 1843 (1887) m n.p.m. w paśmie Czantalskij chriebiet.
Geologia i geografia Są to mezozoiczne góry fałdowe ciągnące się równolegle do wybrzeża Morza Czukockiego, między Zatoką Czauńską a Cieśniną Beringa. Od południa ogranicza je dolina Anadyru. Stanowią fragment działu wodnego między zlewiskami Oceanu Arktycznego i Oceanu Spokojnego. Grzbiety północne tworzą głównie piaskowce i łupki, a południowe skały wulkaniczne. Występują tu złoża cyny, rtęci, węgla.
Łańcuch składa się z kilkunastu pasm górskich o łącznej długości około 900 km. Licząc od zachodu są to m.in.: Szełagskij chriebiet, Iczuwiejemskij kriaż, Ekiatapskij chriebiet, Pegtymelskij chriebiet, Palawamskij chriebiet, Czantalskij chriebiet, Ekitykskij chriebiet, Iskatień i Tienkanyj chriebiet. Na południe od głównego grzbietu odchodzi kilka bocznych pasm. Są to m.in. Osynowskij chriebiet, Pekulnej, Uszkanyj kriaż i Zołotoj chriebiet.