Chociaż panindianizm bywa czasem stawiany w opozycji do tubylczej plemienności, to w wielu swych przejawach nie są to zjawiska sprzeczne, lecz raczej równoległe, a nawet wzajemnie uzupełniające się i wspierające. Samoidentyfikacja Indian z konkretnym plemieniem (lub kilkoma plemionami) już od pokoleń wiąże się ze świadomością bycia Indianinem (ang. Indian), tubylczym Amerykaninem (ang. Native American) czy po prostu "tubylcem" (w USA – Native, w Kanadzie – Aboriginal Person). I analogicznie – przynależność do "tubylczego narodu" (ang. Native Nation, w Kanadzie – First Nation) i uważanie się za "Indianina" nie wyklucza tożsamości plemiennej, poczucia dumy z przynależności do konkretnego ludu i związanej z tym faktem odrębności.
Bibliografia – “Indianie Stanów Zjednoczonych. Antologia tekstów źródłowych” oprac. E. Nowicka i I. Rusinowa – PWN, Warszawa 1991 – “Pióropusze i krawaty. Referaty z sesji "Od zbrojnego oporu po współpracę z ONZ – Indianie w walce o swoje prawa” red. M. Maciołek – Wyd. TIPI, Wielichowo 2007 – “Rdzenna ludność Stanów Zjednoczonych – tradycyjne życie i rezerwatowa rzeczywistość. I Ogólnopolska Konferencja Naukowa, Kraków 21 kwietnia 2006. Materiały” red. M. Górka – Śródmiejski Ośrodek Kultury – Kraków, Wyd. TIPI – Wielichowo 2007 Berenholtz, J.