Skarbimir herbu Awdaniec (zm. 16 kwietnia, przed 1132) – możnowładca polski, wychowawca, a następnie doradca i palatyn Bolesława III Krzywoustego.
Życiorys Przypuszcza się, że w 1079 roku wraz z ojcem towarzyszył wygnanemu na Węgry królowi Bolesławowi II Szczodremu. Do Polski Michał Stary i Skarbimir mieli powrócić w 1086 roku z Mieszkiem, synem Szczodrego. Po śmierci Mieszka, otrutego w 1089 roku, Awdańcy stanęli w opozycji do palatyna SieciechaJ. Bieniak, Skarbimir, s. 28..
Aktywny politycznie już za rządów Władysława Hermana. Z jego inicjatywy doszło do porozumienia między Bolesławem i jego bratem Zbigniewem, oraz do zwołania wiecu we Wrocławiu. Tam złożył przysięgę obu synom Władysława Hermana, zatwierdził usunięcie z urzędu Wojsława, opiekuna nieletniego Bolesława i podjął decyzję o zorganizowaniu wyprawy przeciwko posiadającemu realną władzę w państwie palatynowi Sieciechowi. W efekcie Skarbimir został głównym doradcą Bolesława, a po śmierci Władysława Hermana objął urząd palatyna w księstwie małopolsko-śląskim.