Polska Partia Lewicy „Ruch Ludzi Pracy” (RLP) – polska lewicowa, postkomunistyczna partia polityczna, działająca w latach 90.

Historia Decyzję o utworzeniu ugrupowania, które stanowiłoby polityczną reprezentację Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, kontrolowanej przez PZPR centrali związkowej, podjęto jesienią 1989. Kongres założycielski partii odbył się 16 grudnia 1990, a wpis do ewidencji uzyskano 18 stycznia 1991.

Tymczasowo na czele RLP stanął profesor Roman Broszkiewicz, zastąpiony rok później przez długoletniego przewodniczącego OPZZ, Alfreda Miodowicza. W 1995 przez kilka miesięcy partią kierował poseł Wit Majewski, a od jesieni tego samego roku Lech Szymańczyk. Wśród organizatorów znalazła się także grupa pracowników naukowych działającej przy KC PZPR Akademii Nauk Społecznych.

Ruch Ludzi Pracy został jednym z członków założycieli Sojuszu Lewicy Demokratycznej, funkcjonującego w tym czasie jako koalicja około 30 partii, związków zawodowych i stowarzyszeń. Kandydaci RLP startowali z list SLD w kolejnych wyborach parlamentarnych w 1991, 1993 i 1997, uzyskując każdorazowo kilka mandatów.