Wyposażone były one w nastawnik umożliwiający uruchomienie pojazdu, koło hamulca ręcznego, konektorowy odłącznik prądu i zawór maszynisty.
Podwozie Każdy z wagonów serii EN80 był oparty na dwóch dwuosiowych wózkach – w wagonach silnikowych były to wózki napędne, natomiast w wagonach doczepnych toczne. Każdy z wózków posiadał rozstaw osi 1676 mm i koła o średnicy 851 mm w stanie nowym. Rozstaw czopów skrętu każdego z wagonów wynosił 5334 mm.
Zasilanie i napęd Prąd stały o napięciu 600 V, przesyłany linią napowietrzną, odbierany był przez odbierak prądu zamontowany na dachu wagonu silnikowego i napędzał cztery silniki trakcyjne znajdujące się na wózkach tego wagonu. Wagony doczepne nie posiadały pantografu i silników trakcyjnych.
Wagony były wyposażone w cięgłowy i powietrzny układ hamulcowy.
Eksploatacja thumb|Wagon EKD 17 i autobus EKD nr 3 na ulicach powojennej Warszawy thumb|EN80-03 z wagonem doczepnym thumb|EN80-05s na przystanku Warszawa Chałubińskiego WKD thumb|EN80-15s i EN80-29d w Warszawie, 1959 Państwo Przewoźnik Liczba Typ wagonu Producent Oznaczenie Lata eksploatacji Źródła EKD (1927–1951)WKD (od 1951) 20 silnikowy English Electric EN80-01s ÷ 20s 1927–1972 20 doczepny EN80-01d ÷ 20d 1927–1972 12 doczepny Konstal Chorzów EN80-21d ÷ 32d 1948–1972