W tym samym okresie w Polsce, w tłumaczonej i adaptowanej z francuskiego książce Kucharz doskonały Wojciecha Wielądki z 1783 roku nie było przepisu na marynowanie grzybów ani innej o nich wzmianki. Przepisy na grzyby marynowane w occie pojawiły się w polskiej książce kucharskiej z końca XVIII wieku: wydana po raz pierwszy w Dreźnie w 1790 roku anonimowa książka Gospodarz doskonały zawierała przepis na marynowane rydze.
W Rosji w 1792 roku wyszła drukiem książka Новый совершенный российский повар и кандитер, или, Подробный поваренский и кандитерский словарь, zawierająca przepis na marynowanie grzybów z dodatkiem pieprzu, korzenia imbiru i goździków jako przypraw. Przepis zawierała także tłumaczona z niemieckiego broszurka О грибах, употребляемых в пищу z 1834 roku, która jako przyprawy proponowała pieprz, liście laurowe, gorczycę i goździki. Marynowanie grzybów leśnych, konkretnie prawdziwków, sugerowało także niemieckie dzieło Neues auf Erfahrung gegründetes leichtfaßliches Kochbuch für jede Haushaltung M. A. Salzmanna z 1835 roku.
W Polsce w XIX wieku anonimowa polska pozycja Kucharka wiedeńska podawała przepis na konserwowanie pieczarek.