Mistrzostwo USA zdobywał także w mniej prestiżowych turniejach na innych nawierzchniach – na kortach ziemnych w singlu (1953, 1957) i deblu (1949 z Samem Matchem i 1954 z Tonym Trabertem), na kortach twardych w deblu (1948 z Tedem Schroederem), w hali w deblu (1955 z Tonym Trabertem, 1956 z Samem Giammalvą).
W zespole narodowym w Pucharze Davisa zadebiutował w 1951. Rozpoczął wówczas finał z broniącymi trofeum Australijczykami od pokonania Mervyna Rose, ale w decydującym piątym meczu finału uległ Frankowi Sedgmanowi. Seixas występował nieprzerwanie do 1957 i we wszystkich tych edycjach Pucharu Davisa w finałach spotykali się Amerykanie z Australijczykami. Jedynie w 1954 Puchar zdobyli Amerykanie, rozstrzygając wówczas rywalizację już drugiego dnia w deblu. Na otwarcie finału w 1954 Trabert pokonał Hoada, potem Seixas wygrał z Rosewallem (który był jednym z jego najtrudniejszych rywali), a w deblu Seixas i Trabert wygrali z Hoadem i Rosewallem w czterech setach. W tej sytuacji bez znaczenia były już porażki Amerykanów ostatniego dnia (Seixas uległ Hartwigowi, Trabert Rosewallowi). W finałach w 1955 i 1956 Seixas pozostawał bez zdobyczy punktowej, ulegając w obu spotkaniach w singlu Rosewallowi i Hoadowi.