Frank Allan Sedgman (ur. 29 października 1927 w Mount Albert, Wiktoria) – tenisista australijski, zwycięzca 22 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, w tym pięciu w singlu, zdobywca deblowego Wielkiego Szlema 1951, zdobywca Pucharu Davisa.
Kariera tenisowa Frank Sedgman, zawodnik praworęczny, słynął z waleczności na korcie, skutecznej gry wolejowej i silnego forhendu. Posiadał także intuicję tenisową, która pozwalała mu przewidywać zagrania rywali. Był pierwszym po II wojnie światowej australijskim mistrzem Wimbledonu, kiedy w finale w 1952 pokonał Jaroslava Drobnego. W tym samym roku jako ostatni dotychczas mężczyzna uzyskał na londyńskiej trawie „potrójną koronę”, wygrywając również debel z Kenem McGregorem i mikst z Doris Hart. Był również pierwszym powojennym zwycięzcą mistrzostw USA z Australii w 1951. Pokonał wówczas w finale Vica Seixasa, a rok później obronił tytuł kosztem amerykańskiego weterana Gardnara Mulloya. Również dwa razy triumfował w singlu w mistrzostwach Australii, w 1949 pokonując w finale Johna Bromwicha, a w 1950 Kena McGregora. Trzykrotnie w singlowych finałach wielkoszlemowych schodził z kortu pokonany, w tym w mistrzostwach Francji w 1952, kiedy lepszy w czterech setach okazał się Jaroslav Drobný.