Tony Trabert, właśc. Marion Anthony Trabert (ur. 16 sierpnia 1930 w Cincinnati, zm. 3 lutego 2021 w Ponte Vedra Beach) – amerykański tenisista, zwycięzca 10 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa.
Kariera tenisowa Był wszechstronnym sportowcem, w czasie studiów na University of Cincinnati reprezentował uczelnię w koszykówce. Również jako student tego uniwersytetu w 1951 zdobył tenisowe mistrzostwo międzyuczelniane USA w grze pojedynczej (Intercollegiate). W tym samym roku zadebiutował w reprezentacji USA w Pucharze Davisa oraz po raz pierwszy pojawił się w czołówkach rankingów amerykańskiego i światowego.
W początkowym okresie jego kariery opiekował się nim rodak Bill Talbert, z którym osiągnął pierwszy wielki sukces międzynarodowy – deblowe mistrzostwo Francji w 1950, po finałowym zwycięstwie nad Jaroslavem Drobným i Erikiem Sturgessem. W tym samym roku Trabert doszedł w deblu do półfinału Wimbledonu, tym razem w parze z Budge’em Pattym, w ćwierćfinale pokonując Talberta i Kena McGregora po niezwykle zaciętym meczu 6:4, 31:29, 7:9, 6:2. 60 gemów, jakie tenisiści rozegrali w drugim secie, przeszło do historii Wimbledonu jako rekord.