Po niezwykle udanym sezonie 1955 Trabert zdecydował się na podpisanie kontraktu zawodowego. W 1956 odbył serię pojedynków (tzw. tour) z uznawanym za najlepszego tenisistę profesjonalnego Pancho Gonzálezem i uległ rywalowi zdecydowanie w bilansie spotkań (27 wygranych przy 74 porażkach). Zdobył w tym samym roku tytuł zawodowego mistrza USA w deblu w parze z Rexem Hartwigiem. W 1961 doszedł w mistrzostwach USA profesjonalistów do finału gry pojedynczej, w którym musiał uznać wyższość rezydującego w USA Peruwiańczyka Alexa Olmedo. Również w 1961 Trabert ponownie uczestniczył w zawodowym tourze, tym razem z udziałem większej liczby rywali (oprócz Gonzáleza Butch Buchholz, Barry McKay, Andrés Gimeno, Lew Hoad, Alex Olmedo, Frank Sedgman i Ashley Cooper). Także w tej rywalizacji najlepszy okazał się Pancho Gonzalez.
Jeszcze w okresie amatorskim Trabert odgrywał wiodącą rolę w amerykańskiej reprezentacji daviscupowej. Wystąpił w pięciu edycjach rozgrywek w latach 1951–1955. Wszystkie finały w tych latach rozstrzygały między sobą ekipy z USA i Australii, ze wskazaniem na Australijczyków, którzy ponieśli porażkę tylko w 1954. W finale 1951 Trabert ograniczył się do występu w deblu z Tedem Schroederem, zakończonego porażką z parą Sedgman-McGregor.