Betty Kay Nuthall, zamężna Shoemaker (ur. 23 maja 1911 w Surbiton, zm. 8 listopada 1983 w Nowym Jorku) – brytyjska tenisistka, zwyciężczyni dziewięciu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, w tym mistrzostw USA w singlu.
Kariera tenisowa Do tenisa zachęcił ją ojciec, kiedy miała 7 lat. Wcześnie rozpoczęła starty turniejowe, zyskując popularność w Wielkiej Brytanii. Jako 14-latka doszła do ćwierćfinału mistrzostw Wielkiej Brytanii na kortach twardych, a w 1927 wygrała tę imprezę. W tym samym roku wzbudziła sensację na mistrzostwach USA, dochodząc do finału. Decydujący mecz przegrała z Amerykanką Helen Wills, ale przypadł jej tytuł najmłodszej finalistki turnieju w historii (była dokładnie w tym samym wieku co finalistka z 1892 Elisabeth Moore). Nuthall i Moore pozostały wspólnie rekordzistkami aż do 1978, kiedy do finału mistrzostw USA – wówczas już US Open – doszła Pam Shriver.