Pięciokrotnie wygrywała mistrzostwa USA w grach podwójnych, nie udało się jej natomiast nigdy triumfować w turnieju wimbledońskim.
Pięciokrotnie znalazła się w zestawieniu rankingowym najlepszych zawodniczek świata, prowadzonym przez „Daily Telegraph” (1927, 1929, 1930, 1931, 1933), najwyżej w 1929 – na 4. miejscu. Wystąpiła w ośmiu meczach o Puchar Wightman, już w debiucie w 1927 pokonując Helen Jacobs. Jedynie w 1928 trofeum przypadło Brytyjkom, w pozostałych meczach górą były Amerykanki (Nuthall zabrakło w składzie zwycięskiej ekipy brytyjskiej z 1930).
W 1977 Betty Nuthall została wpisana do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Brytyjka preferowała tenis z głębi kortu, a jej popisowym zagraniem był silny forhend. Pierwsze sukcesy (w tym finał mistrzostw USA w 1927) odnosiła bez prawidłowego serwisu.
Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych mistrzostwa Francji gra pojedyncza – finał 1931 gra podwójna – wygrana 1931, finał 1932 (oba z Eileen Whitingstall) gra mieszana – wygrane 1931 (z Patrickiem Spence), 1932, finał 1933 (oba z Fredem Perrym) mistrzostwa USA gra pojedyncza – wygrana 1930, finał 1927 gra podwójna – wygrane 1930 (z Sarah Palfrey), 1931 (z Eileen Whitingstall), 1933 (z Fredą James), finał 1927 (z Joan Fry) gra mieszana – wygrane 1929, 1931 (obie z George Lottem)