Błażej Jaszowski (ur. 2 stycznia 1856 w Gródku koło Lwowa, zm. 23 kwietnia 1921 we Lwowie) – polski duchowny katolicki, teolog, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego.
Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie, następnie studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego. W 1880 otrzymał święcenia kapłańskie i wyjechał na dalsze studia do Wiednia, gdzie w wyższym zakładzie wychowawczym przy kościele św. Augustyna uzyskał doktorat teologii (rozprawa De compositione et fine evangelii sancti Matthaei). Powrócił do Lwowa w 1885. Pracował w kurii arcybiskupiej, był delegatem konsystorza do Rady Szkolnej okręgu miejskiego (od 1906 wiceprzewodniczącym Rady). Pełnił również funkcję kapelana i katechety Szkoły Rolniczej w Dublanach.
W październiku 1890 został adiunktem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego. Prowadził zajęcia z teologii dogmatycznej, teologii moralnej oraz prawa kościelnego. Był również związany ze studium biblijnym Starego Testamentu. W 1896 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego prawa kościelnego (zarazem został wykładowcą pedagogiki), trzy lata później na profesora zwyczajnego. Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego (1902/1903, 1909/1910), reprezentował Wydział w Senacie uczelni, w roku akademickim 1910/1911 był rektorem, a 1911/1912 prorektorem.