Zawieszenie w Bravo dość dobrze radziło sobie z tłumieniem nierówności, zapewniając przy tym wystarczające właściwości jezdne. Trwałość była jednak przeciętna, najszybciej zużywały się łączniki stabilizatora oraz metalowo-gumowe elementy wahaczy. Często wymieniać też było trzeba końcówki drążków kierowniczych. Koszty części zamiennych nie były jednak wysokie. Stosunkowo droga była jedynie regeneracja łożysk tylnych wahaczy.
Tylne amortyzatory mocowane były obok sprężyn, co ułatwiało ich ewentualną wymianę. W zawieszeniu przednim łączniki czy wahacze należało wymieniać co 30–40 tys. przejechanych kilometrów, w tylnym wystarczyło raz na 80–100 tys.
Układ hamulcowy hamulce przednietarczowe (średnica tarczy: 257 mm, w wersji 2,0 20v: 284 mm) hamulce tylnebębnowe (średnica bębna: 180–180,25 mm, z ABS: 203,10–203,40 mm); tarczowe – w wersji 2,0 20v (średnica tarczy: 240 mm) hamulec postojowysterowany mechanicznie za pośrednictwem linki, działający na koła osi tylnej
Z przodu stosowano hamulce tarczowe (wentylowane w JTD oraz nowszych 1,6 16v i 1,8 16v), a z tyłu bębnowe.