Bylica boże drzewko (Artemisia abrotanum L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Pochodzi z południowo-zachodniej Europy (Hiszpania, Francja, Włochy). Został szeroko rozprzestrzeniony w pozostałej części tego kontynentu, w Ameryce Północnej i Azji. W polskiej florze jest kenofitem, występuje na rozproszonych stanowiskach w całym kraju, częściej w okolicy Wrocławia.
Morfologia thumb|left|200px|Liście Pokrój Półkrzew o prosto wzniesionych łodygach osiągających od 0,7 do 1,5 metra wysokości i rozgałęziających się. W dolnej, drewniejącej części brunatne, w górze nagie i pokryte woskiem. Korzeń Palowy, gruby i drewniejący. Liście Ogonkowe lub siedzące, o długości od 2 do 5 cm, bez uszek u nasady. Blaszki dwukrotnie pierzasto-sieczne (wyższe pojedynczo pierzaste, a najwyższe niepodzielone) z nitkowatymi łatkami, sinozielone, górą nagie, spodem szaro owłosione. Kwiaty Zebrane w drobne koszyczki o średnicy 1,5–3 mm, wyrastające na krótkich szypułkach, zwisające i tworzące wąską, ale też luźną wiechę. Zewnętrzne listki okrywy lancetowate, wewnętrzne podługowate i tępe, obłonione i krótko owłosione.