W kraju Do Polski na stałe wrócił w 1930 i osiadł w willi „Ukrainka” w Konstancinie. Został prezesem Stowarzyszenia Pisarzy i Publicystów Emigracyjnych. Jego powieści historyczne cieszyły się niezmiennym powodzeniem czytelników (zwłaszcza młodych). Za całokształt działalności literackiej, w 1938 uhonorowany został Nagrodą im. Elizy Orzeszkowej.
Od 1936 był sołtysem Konstancina. Traktował tę funkcję jako honorową (nie pobierał wynagrodzenia). Zmarł nagle 30 października 1939. Pochowany został na cmentarzu w Skolimowie. Kondukt pogrzebowy z willi „Ukrainka” w Konstancinie na cmentarz w Skolimowie stał się wielką patriotyczną manifestacjąRuszczyc, s. 273.. Już krótko po jego śmierci przyjęło się określenie, jakoby pisarz „zmarł ze zgryzoty po klęsce wrześniowej”.
Twórczość Zginęła głupota! Powieść z niedalekiej przyszłości (1899) Pigularz (1901) Ugodowcy (1901) Trylogia napoleońska: Huragan (1902) Rok 1809 (1903) Szwoleżerowie gwardii (1910) – tom 1 i tom 2 Pani Walewska (1904) Czarny Generał (1904) Pamiętniki wojskowe Józefa Grabowskiego oficera sztabu cesarza Napoleona I, 1812–1813–1814 (1905) Finis Poloniae (1906) Anarchiści (1906) Nihiliści (1908) Księżna Łowicka (1908) Tragic Russia (j.