Do Litomierzyc został przeniesiony karnie i pracował tam w podziemnych kamieniołomach, gdzie wykonywał pomieszczenia dla zakładów zbrojeniowych. W tym miejscu w dniu formalnego zakończenia wojny doczekał własnego oswobodzenia 8 maja 1945, gdy Niemcy otworzyli obóz.
Następnie przez czeską Pragę dotarł do Sanoka 6 czerwca 1945. W rodzinnym mieście został zatrudniony w magistracie. 7 października 1945 został wybrany członkiem sanockiego oddziału (koła) Związku byłych Więźniów Ideowo-Politycznych z czasów wojny z lat 1939-1945 (organizacji przemianowanej w 1947 na Polski Związek Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych). Był projektantem ustanowionego w 1948 Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej na cmentarzu przy ulicy Rymanowskiej w Sanoku.