Aleksandr Nikołajewicz Czeriepnin (, ur. w Petersburgu, zm. 29 listopada 1977 w Paryżu) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.
Życiorys Pochodził ze słynnej rodziny Czeriepninów. Jego ojciec, Nikołaj, uczeń Nikołaja Rimskiego-Korsakowa, był kompozytorem i dyrygentem. Również jego synowie Siergiej i Iwan to kompozytorzy, podobnie jak jego wnuki (ze strony Iwana) – Siergiej i Stefan.
W 1921 roku przeniósł się do Paryża, gdzie ukończył studia muzyczne u Isidora Philippa (fortepian) i Paula Vidala (kompozycja). W latach 1934–1937 odbył 2 podróże do Chin i Japonii. W latach 1949–1969 był profesorem DePaul University w Chicago. Początkowo pod wpływem muzyki Siergieja Prokofjewa i Siergieja Rachmaninowa, stworzył własny system modalny i oryginalną 9-stopniową skalę muzyczną. Komponował utwory orkiestrowe, kameralne, fortepianowe, kantaty, pieśni chóralne i solowe, opery, balety (Ajanta's Frescoes, 1923).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe I symfonia, 1927 Magna Mater, 1927 II symfonia, 1951 III symfonia, 1952 Suita, 1953 IV symfonia, 1957 Divertimento, 1957 suita Georgiana, 1959 Symphonic Prayer, 1959 Russian sketches, 1971