II bitwa pod Nördlingen (znana także jako bitwa pod Alerheim) – starcie zbrojne, które miało miejsce 3 sierpnia 1645 roku podczas wojny trzydziestoletniej.
Cesarsko-bawarska armia (12 tys. żołnierzy) prowadzona przez feldmarszałka von Mercy, rozbiła obóz w okolicach wioski Alerheim w pobliżu Nördlingen w Bawarii, by zagrodzić drogę Francuzom zamierzającym zdobyć Donauwörth. Von Mercy zajął umocnioną pozycję na wzgórzach nad Wörnith, gdzie wódz cesarski umieścił w centrum piechotę w dwóch rzutach, a na skrzydłach jazdę i działa, przy czym lewe skrzydło jego armii było silniejsze.
Armia francuska (12 tys. żołnierzy) dowodzona przez Wielkiego Kondeusza i marszałka Turenne’a także uszykowana została w dwóch rzutach – w centrum znalazło się 10 baonów piechoty, na lewym skrzydle 18 szwadronów jazdy i 6 baonów, na prawym skrzydle 16 szwaronów i 6 baonów. W odwodzie stanęło 5 szwadronów.
Bitwę rozpoczęli Francuzi atakując pozycje cesarsko-bawarskie. Atak piechoty francuskiej został odparty z wielkimi stratami, podobnie nie powiodły się natarcia francuskiej kawalerii na skrzydłach. Jazda francuska prawego skrzydła została spędzona przez jazdę cesarską aż za obóz.