Cechą brazylijskiego spirytyzmu jest „energetyzowanie” wody do celów leczniczych.
Spirytyzm jest obecny także w USA, gdzie nie ma formy odrębnego kultu, ale jest praktykowany przez wiernych różnych wyznań chrześcijańskich. W Polsce po II wojnie światowej spirytystów jest niewielu.
Spirytyści wyróżniają 2 główne nurty swojej doktryny: naukowy (zajmuje się badaniem zjawisk „nadnaturalnych”) i kardeistyczny (religijno-filozoficzny, oparty na poglądach Kardeca). mały|200px|Duch pirata
Spirytyzm trudno nazwać religią. Sam Kardec stale utrzymywał, że „spirytyzm będzie naukowy, albo nie będzie go wcale”. Doktryna ta nie ma określonych form ani miejsc kultu, podkreśla wagę indywidualnego zdobywania wiedzy i rozwijania umiejętności bez żadnych ograniczeń natury religijnej.
Formy organizacjiAllan Kardec, Niebo i piekło według spirytyzmu, Katowice 2009, s. 438-439; idem, Czym jest spirytyzm, Warszawa 2010; idem, Ewangelia według spirytyzmu, rozdz. XV: bez miłosierdzia nie ma zbawienia, s. 236-242 Organizacje spirytystyczne mają charakter otwarty, opłaty są pobierane tylko od stałych członków.