Wykluczeni z sukcesji przez prawo z powodu swego katolicyzmu, potomkowie Jakuba Stuarta dochodzili swoich roszczeń do korony jako pretendenci. Syn Jakuba, Jakub Franciszek Edward Stuart i wnuk Karol Edward Stuart aktywnie uczestniczyli w powstaniach i inwazjach na rzecz swoich roszczeń. Od 1689 roku do połowy XVIII wieku przywrócenie jakobickiej sukcesji do tronu było ważną kwestią polityczną w Wielkiej Brytanii, ze zwolennikami zarówno w kraju, jak i za granicą. Jednakże, wraz z katastrofalną porażką Karola Edwarda w bitwie pod Culloden w 1746 roku, sukcesja jakobicka straciła zarówno poparcie, jak i znaczenie polityczne. Drugi wnuk Jakuba II i VII, Henryk Benedykt Stuart, był ostatnim z ich prawowitych potomków, ponieważ podjął karierę katolickiego prałata i jako taki nigdy się nie ożenił. Henryk Benedykt Stuart zmarł w 1807 roku, a dynastia jakobicka nie miała już żadnych zwolenników.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jakobiccy pretendenci do tronu Anglii i Szkocji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.