W latach 1913–1915 prowadził wykłady w Polskiej Szkole Nauk Politycznych w Krakowie z zakresu ustroju administracyjnego Królestwa Polskiego. W latach 1916–1917 na wyższych kursach naukowych dla polskiej młodzieży uniwersyteckiej w Petersburgu wykładał polityczną historię zaboru pruskiego i stosunki ekonomiczne Polski. W latach 1917–1918 wchodził w skład Rady Polskiego Zjednoczenia Międzypartyjnego. Jako hospitant był członkiem Komitetu Narodowego Polskiego.

W latach 1919–1921 był redaktorem „Przeglądu Narodowego”, a następnie „Przeglądu Wszechpolskiego”. Pisywał także do „Gazety Warszawskiej”. Od 1 maja 1921 do 1923 był profesorem prawa administracyjnego na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1 października 1923 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1930–1931 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa UW. Był filistrem honoris causa korporacji akademickiej Baltia. Od 1928 wchodził w skład prezydium Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego. W latach 1935–1937 był prezesem Rady Naczelnej SN.