Choć na Uniwersytecie Adama Mickiewicza Łowmiański przez wiele lat piastował kierownicze stanowiska, jednak w rzeczywistości oddany był nauce i nie lubił pracy biurowo-administracyjnej. Objawiało się to w różnego rodzaju aktach roztargnienia w czasie jej wykonywania, m.in. zatrudnionej w Instytucie Historii kobiecie przybił na podaniu o urlop macierzyński pieczątkę „Sprawdzono pod względem merytorycznym”Jerzy Ochmański, Henryk Łowmiański, [w:] Wybitni historycy wielkopolscy, red. Jerzy Strzelczyk, Poznań 1989, s. 394..
Uczniowie Jego uczniami byli: prof. Juliusz Bardach, prof. Artur Kijas, prof. Marceli Kosman, doc. Józef Morzy, prof. Jerzy Ochmański, prof. Barbara Topolska, prof. Leonid Żytkowicz.
Publikacje „Wchody” miast litewskich (1923–1924), [w:] Ateneum Wileńskim t. 1 (s. 398–466) i t. 2 (s. 1–30) Witold wielki książę litewski (1930) Studia nad początkami społeczeństwa i państwa litewskiego (1931–32) Uwagi o sprawie podłoża społecznego i gospodarczego Unii Jagiellońskiej (1934) Prusy pogańskie (1935) [wydanie ang. The Ancient Prussians (1936)] Wcielenie Litwy do Polski w 1386 roku (1937) Handel Mohylewa w XVI w.