Pozostała część została mocno umocniona wysokimi wałami, wspartymi i flankowanymi przez trzy baterie, zaś od czoła fort chroniony był przez ostrokół z zaostrzonymi końcami zwróconymi na zewnątrz. Fort kontrolował południowy kraniec jeziora Champlain i dostęp do doliny rzeki Hudson.
Brytyjska armia skierowana do zdobycia fortu liczyła łącznie 16 000 ludzi. Była to największa siła jaką do tej pory skoncentrowano w Ameryce Północnej. Spośród nich, 6000 żołnierzy należało do sił regularnych. 6 lipca siły te ruszyły w kolumnach na fort, osłaniane na skrzydłach przez Rangersów Rogersa.
Bitwa 7 lipca 7 lipca Abercrombie wznowił pochód na fort. Droga nie była jednak przystosowana dla tak wielkiej armii i wkrótce wojsko rozciągnęło się na wielkim obszarze. Rangersi Rogersa zostali posłani do przodu jako przednia straż, aby uniemożliwić przeciwnikowi frontalny atak. Lekka piechota lorda Howe, która przejęła ochronę eksponowanej flanki zaangażowała się w małą strzelaninę z francuskimi patrolami. Ta strzelanina pomimo taktycznego sukcesu zakończyła się śmiercią Lorda Howe podczas gdy ścigał wycofujących się Francuzów.