Gdy stężenie substratu jest małe w porównaniu do wtedy w przybliżeniu i również powstaje niewielka ilość kompleksu ES, więc Dlatego szybkość tworzenia produktu opisana jest wzorem:
Zatem szybkość tworzenia produktu zależy od stężenia enzymu, jak również od stężenia substratu. Równanie przypomina równanie kinetyczne reakcji drugiego rzędu z odpowiednią stałą szybkości reakcji pseudodrugorzędowej. Ta stała jest miarą wydajności reakcji, tzn. jak wydajnie enzym przetwarza substrat w produkt. Najbardziej wydajne enzymy osiągają w zakresie od 108 – 1010 M−1 s−1, który jest też zakresem dyfuzji. Takie enzymy są tak efektywne, że pozwalają na wydajne katalizowanie reakcji za każdym razem, gdy tylko napotkają cząsteczkę substratu. Można więc uznać, że takie enzymy osiągają górny teoretyczny limit wydajności. Takie enzymy często nazywa się „idealnymi enzymami”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Bednarski, Jan Fiedurk, Podstawy biotechnologii przemysłowej, WNT, Warszawa 2012, .
Kategoria:Enzymologia
sk:Michaelisova konštanta