Lata 40. Występy sceniczne thumb|left|De Funès (1943) thumb|De Funès (na zdj. w 1947) Gdy wybuchła II wojna światowa, został przydzielony na dwa lata do rezerwy. Przebywając z dala od frontu, podziwiał występy Maurice’a Chevaliera. Po powrocie ze służby, dzięki talentowi muzycznemu, grywał na pianinie w barach i w klubach przy placu Pigalle oraz w historycznej dzielnicy Montmartre. W 1942 – mając 28 lat – oświadczył swej przyszłej małżonce Jeanne Augustine Barthélemy, którą poznał podczas warsztatów teatralnych, że chce zostać aktorem komediowym. Zapisał się do prestiżowej szkoły teatralnej René Simona. Na – zdanym – egzaminie wstępnym odegrał fragment sztuki Szelmostwa Skapena pióra Molière’a z 1671. Wśród poznanych uczestników kursu był Daniel Gélin, dzięki któremu otrzymał rolę statysty w spektaklu L’Amant de paille w reżyserii Marca-Gilberta Sauvajona. Premiera odbyła się 26 stycznia 1944 w Salle Pleyel w Paryżu.

Poza kilkoma niewielkimi epizodami w sztukach teatralnych de Funès, znajdując się w ciężkiej sytuacji materialnej, zarabiał na życie m.in. udzielając korepetycji z gry na pianinie i samemu wykonując wieczorami nokturny w paryskich lokalach. Podczas jednego z wieczorów pijany oficer niemiecki pod groźbą użycia Walthera P38 zmusił go do wykonania „Lili Marleen”.