Na planie Życia uczciwego człowieka, prócz Michela Simona, po raz pierwszy współpracował z Claude Gensac, która w późniejszych latach dziesięciokrotnie grała z nim w filmach, odtwarzając zwykle role żony kreowanych przezeń postaci.
Ach! Te piękne kobietki W 1952 dołączył do komediowej grupy teatralnej „Les Branquignols” założonej przez Roberta Dhéry’ego. Zrealizowana przez nich sztuka Ach! Te piękne kobietki, w której sportretował postać dociekliwego detektywa Michela Lebœufa, który zaintrygowany i zaniepokojony śmiałym plakatem spektaklu postanawia przeprowadzić śledztwo, odniosła w Paryżu duży sukces. Jej żywot sceniczny, przewidziany początkowo na trzy miesiące, wydłużył się do trzech lat, podczas których została wystawiona 883 razy, w wypełnionych po brzegi salach, zdobywając przychylne recenzje prasowe.
W trakcie współpracy z „Les Branquignols” udoskonalał swoją technikę. W 1954 wystąpił w epizodycznej roli astrologa René w kostiumowym dramacie historycznym Królowa Margot (reż. Jean Dréville), którego scenariusz został oparty na powieści Aleksandre’a Dumasa (ojca) z 1845, a tytułową kreację stworzyła Jeanne Moreau. Po pozytywnym odbiorze sztuki Ach!