Onondaga niosła cztery działa 9-funtowe, czternaście 6-funtówek i załogę w sile 100 marynarzy i 25 żołnierzy. Mohawk porucznika Davida Phippsa, niósł szesnaście 6-funtówek i załogę złożoną z 90 marynarzy i 30 żołnierzy.
Bitwa 7 sierpnia, Onondaga i Mohawk zostały dostrzeżone przez francuską czujkę na Ile aux Chevreuils, w górę od Fort Lévis. Francuzi wycofali się w łodzi wiosłowej ścigani przez okręty brytyjskie, które pogubiły się w gęstwinie wysp i straciły kilka dni na poszukiwaniu bezpiecznej drogi do głównego koryta.
Siły Amhersta osiągnęły Pointe au Baril 16 sierpnia. Obawiając się, iż pozostawienie na tyłach francuskiego okrętu mogłoby zagrozić brytyjskim transportom, Amherst rozkazał pułkownikowi George’owi Williamsonowi zdobycie l'Outaouaise następnego dnia. O świcie 17 sierpnia, Williamson ruszył na czele 6 łodzi (jedna uzbrojona była w haubicę, inna w działo 12-funtowe). Brytyjczycy uderzyli od dzioba i rufy l'Outaouaise, gdzie byli chronieni przed ogniem burtowym Francuzów. Następnie ostrzelali Francuzów uszkadzając ich okręt, który zdryfował w kierunku do brytyjskiej baterii ustawionej przy Pointe au Baril. W ciągu 3 godzin walki l'Outaouaise zdołał oddać około 72 strzałów, uszkadzając dwie brytyjskie łodzie. Ostatecznie jednak Labroquerie został zmuszony do poddania okrętu Williamsonowi.