Dwight odnosił sukcesy również jako tenisista. Po wprowadzeniu rankingu krajowego w 1885 roku przez dwa pierwsze lata zajmował pozycję wicelidera, za Richardem Searsem. W trzeciej edycji mistrzostw USA w 1883 roku doszedł do finału, w którym przegrał z Searsem. Dwight stworzył z Searsem udaną parę deblową, która triumfowała w mistrzostwach USA pięć razy, w 1882, 1883, 1884, 1886 i 1887 roku.
W 1884 roku Dwight był obok Searsa i A. L. Rivesa jednym z pierwszych amerykańskich reprezentantów na Wimbledonie. Para Dwight–Sears osiągnęła ponadto półfinał wimbledoński w deblu, przegrywając z Ernestem i Williamem Renshawami. W 1885 roku doszedł do półfinału turnieju, w którym przegrał z Herbertem Lawfordem.
W 1955 roku, jako jeden z pierwszych, został wpisany do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (0–1)
Gra podwójna (5–0)
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Amerykańscy działacze sportowi Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1917 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu