thumb|Więzienna fotografia Antsa Kaljuranda, estońskiego partyzanta, wywiezionego do ZSRR i zamordowanego przez NKWD w 1951 roku Leśni Bracia (est. metsavennad, łot. mežabrāļi, lit. miško broliai) – potoczne określenie partyzantów formacji antykomunistycznych na terenach Estonii, Łotwy i Litwy w okresie II wojny światowej i po jej zakończeniu, stawiających opór zbrojny okupacji radzieckiej tych państw w latach 1940–1941 i 1944–1953. W szeregach tych formacji walczyło w sumie 170 000 żołnierzy, poległo lub zaginęło bez wieści ok. 50 000.
Historia Geneza Większość żołnierzy partyzantki kontynuowała walkę poprzez działanie w partyzantce i ukrywała się przed Sowietami ze względów patriotycznych i narodowościowych, część natomiast ukrywała się ze względu na obawę przed osądzeniem ich za kolaborację z nazistami. Niektórzy z nich byli w czasie okupacji hitlerowskiej zaangażowani w pogromy o charakterze antysemickim. Wątki antysemickie doprowadziły do sytuacji, w której na Zachodzie część opinii była nastawiona do motywów partyzantów w sposób podejrzliwy, np.