34-letni zawodnik wkrótce znalazł zatrudnienie w cypryjskim Enosis Neon Paralimni.
W 2005, 2007 i 2008 roku przyznano mu nagrodę dla najlepszego bramkarza Bułgarii.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Bułgarii zadebiutował 13 lutego 2002 roku w zremisowanym 0:0 spotkaniu towarzyskim z Chorwacją, kiedy to w '46 minucie zastąpił Zdrawkowa. Przez ponad trzy lata pozostawał poza zainteresowaniem selekcjonerów; do kadry powrócił w sierpniu 2005 roku. Od tego czasu regularnie otrzymywał powołania, jednak w drużynie narodowej był tylko zmiennikiem Dimityra Iwankowa. Z czasem jego miejsce w kadrze zajął młodszy Nikołaj Michajłow.
Znany jest z wybuchowego temperamentu; ma na swoim koncie wiele żółtych i czerwonych kartek, a w jednym z meczów ligowych sezonu 2006–2007 prowokował własnych kibiców, w których, po zakończeniu spotkania, kopnął baner reklamowy. Fani Lewskiego postanowili pozwać go do sądu.
Sukcesy piłkarskie mistrzostwo Bułgarii 2002, 2006, 2007 i 2009, Puchar Bułgarii 2002, 2003, 2005 i 2007, ćwierćfinał Pucharu UEFA 2006 oraz start w Lidze