Dymitr Wejher (spotykana pisownia nazwiska: Wejher, Waier, Weier, Weyher) herbu Skarżyna (Wejher) (ok. 1578–1628) – kasztelan gdański, kiepski dowódca.
Życiorys Był synem Ernesta Weihera i Anny Ludwiki Mortęskiej.
W młodości przebywał za granicą (brak dokładniejszych danych), zdobywając doświadczenie w zakresie sztuki wojennej. Po powrocie do kraju (przed 1603) ożenił się z Gertrudą Konarską, córką Krzysztofa, członka komisji morskiej Zygmunta Augusta i starosty jurborskiego. 1604 sprzedał Jerzemu Krokowskiemu, za dług w wysokości 3480 zł, odziedziczone po ojcu wsie Charbrowo, Łebieniec i Osieki w ziemi lęborskiej. 1611 objął starostwo kościerskie. Założył na jego terenie wieś Szymbark (Schönberg), do której sprowadził osadników z Pomorza Zachodniego i wybudował dla nich zbór protestancki.
Po śmierci brata Ludwika odziedziczył wraz z Janem i Melchiorem dobra koźmińskie w województwie kaliskim (miasta Jarocin, Stary i Nowy Koźmin oraz 22 wsie). 1621 roku odsprzedał te dobra staroście radzyńskiemu Stanisławowi Przyjemskiemu. W tym samym roku uzyskał starostwo lignowskie. Dzierżawił też wsie Brudzewo, Celbowo, Prusewo i Brzyno, odłączone od starostwa puckiego, oraz część Orłowa.