mały Tomás de Zumalacárregui y de Imaz, bask. Tomas Zumalakarregi Imatz (ur. 29 grudnia 1788 w Ormaiztegi, Gipuzkoa, zm. 24 czerwca 1835 w Zegama, Gipuzkoa) – generał karlistowski.

Podczas wojny na Półwyspie Iberyjskim służył w armii hiszpańskiej przeciw wojskom Napoleona. Pochwycony przez wroga podczas drugiego oblężenia Saragossy, zbiegł z niewoli i dotarł do domu rodzinnego w Nawarze. Przez pewien czas walczył w oddziałach partyzanckich, ale gdy tylko stało się to możliwe, dołączył w stopniu oficerskim do regularnej armii, gdzie pozostał po zakończeniu wojny.

Za rządów Ferdynanda VII Zumalacárregui otwarcie krytykował szerzący się w Hiszpanii liberalizm. Po wybuchu rewolucji w 1820 służący z nim oficerowie o poglądach liberalnych wystąpili do rządu rewolucyjnego z doniesieniem i prośbą o wydalenie ich kolegi z wojska. Wniosku nie rozpatrzono przychylnie, ale Zumalacárregui dowiedział się o nim. Wiedząc, że jest podejrzewany o przekonywanie żołnierzy do poglądów rojalistycznych, uciekł do Francji.

Powrócił w 1823 jako oficer jednego z regimentów rojalistycznych zorganizowanych we Francji.