Pazury łuskowce wykorzystują do drążenia w ziemi, w mrowiskach czy termitierach.
Systematyka thumb|left|Łuskowiec ziemny osłonięty pancerzem z łusek Pozycja łuskowców na drzewie rodowym ssaków długo pozostawała zagadką. Łączono je niegdyś z mrówkojadowatymi, zwierzętami o nieco podobnej morfologii. Jednakże dokładniejsze badania wykazały powierzchowność podnoszonych podobieństw i ich analogiczną naturę – jako efekt konwergencji, a nie wspólnego pochodzenia. Badania genetyczne wykluczyły bliskie pokrewieństwo z mrówkojadami, zaliczanymi obecnie do rzędu włochaczy w grupie szczerbaków wraz z liściożerami i pancernikowcami. Wskazano natomiast bliskie pokrewieństo łuskowców z drapieżnymi.
Obecnie rodzina liczy 8 gatunków. Niektóre źródła umieszczają je wszystkie w pojedynczym rodzaju Manis, nazwanym tak przez skojarzenie nieuchwytnego, samotniczego, nocnego trybu życia łuskowców z manami z mitologii rzymskiej. Inni autorzy umieszczają gatunki w odrębnych nie tylko rodzajach, ale i podrodzinach.
Do rodziny należą następujące podrodziny: Maninae J.E. Gray, 1821 Smutsiinae J.E. Gray, 1873