Jan Jakub Wejher herbu Skarzyna (spotykana pisownia nazwiska: Wejher, Waier, Weier, Weyher), wojewoda chełmiński i malborski, starosta człuchowski w latach 1616–1626. Urodzony w 1580 roku, z ojca Ernesta i matki Anny Ludwiki z Mortęskich (córki Elżbiety Kostczanki i Melchiora Mortęskego), zmarł 14 stycznia 1626 rokuArkadiusz Kamiński,Starostowie człuchowscy (1454-1772), s. 2., niemal w przeddzień najazdu Szwedów na Pomorze Gdańskie.
Kasztelan krakowski Jerzy Zbaraski tak pisał do króla w dniu 18 VII 1626 roku, komentując jego śmierć i szwedzkie zagrożenie:
Wczesna młodość Jan Weiher wsławił się czynami wojskowymi. Karierę zaczął od służby na dworze Zygmunta III, już w wieku 13 lat towarzyszył Zygmuntowi w podróży do Szwecji, a po powrocie z tej wyprawy ruszył na Węgry, by szkolić się w walce z niewiernymi. Uczestniczył w walkach o twierdzę Agra, a z upoważnienia Zamoyskiego próbował zwerbować w Siedmiogrodzie wojska dla króla. W wieku zaledwie 18 lat towarzyszył Zygmuntowi w czasie jego walk z Karolem Sudermańskim i brał aktywny udział w zwycięskiej bitwie pod Stegeborgem. Po zwycięstwie sugerował królowi definitywną rozprawę z księciem, ale Zygmunt słuchał szwedzkich doradców i zwlekał. Karol wykorzystał to i wkrótce napadł na obóz Zygmunta. Zygmunt III poniósł klęskę w bitwie na mostach stangijskich.