Otoczony murem kompleks o powierzchni około 36 akrów (14,5 hektara) fort jest wspaniałym przykładem architektury Mongołów; został częściowo zbudowany przez Akbara (panującego w latach 1556–1605) i rozbudowany przez kolejnych trzech cesarzy. Budowa fortu rozpoczęła się w XI wieku, a zakończyła w XVI wieku. Fort położony jest na wzgórzu. Meczet i fort zdobią marmury i płytki kashi, czyli płytki enkaustyczne. Inne zabytki to Meczet Badszahi (Cesarski), zbudowany przez Aurangzeba i do dziś jeden z największych meczetów na świecie; mierząca 4,3 metra (14 stóp) Zamzama, czyli Zam-Zammah, armata uwieczniona (wraz z innymi szczegółami miasta) w powieści Rudyarda Kiplinga „Kim” (1901); budynki i mauzoleum Ranjita Singha; ogrody Szahdara, w których znajduje się grobowiec cesarza Mongołów Dżahangira; oraz wspaniały Ogród Szalimar, założony w stylu perskim na wschód od miasta w 1642 roku przez Szahdżahana jako schronienie dla rodziny królewskiej. Schronienie Dżahana obejmuje około 32 hektarów (80 akrów) tarasowych ogrodów otoczonych murem i około 450 fontannami. Organizowane są tu wystawy artystów, przyjęcia dla dyplomatów, koncerty. Fort i Ogród Shālīmār zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1981 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lahaur · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.