Reakcja termitowa może rozpocząć się samoistnie, co zmusza do prowadzenia ścisłej kontroli użycia proszku aluminiowego w zakładach przemysłu ciężkiego. Najczęściej trzeba jednak do niej doprowadzić przez wcześniejsze podgrzanie termitu do temperatury zapłonu (powyżej 1000 °C). W tym celu najczęściej stosuje się inicjator z magnezu, potasu, siarki lub różnych soli utleniających (np. saletr). Przykładem reakcji inicjującej jest reakcja z użyciem tlenku manganu(IV) i magnezu:
MnO2 + 2Mg → Mn + 2MgO + energia
Termaty Mianem termatu określa się termit zmieszany z innymi substancjami w celu zmiany przebiegu reakcji termitowej. Celem domieszkowania jest m.in. podwyższenie temperatury reakcji, skrócenie lub wydłużenie czasu jej trwania, a najczęściej ułatwienie zapoczątkowania reakcji przez obniżenie temperatury zapłonu.
Najczęściej w składzie termatów występuje sproszkowany stop glinu z magnezem, co przyśpiesza reakcję, oraz inicjator (np. miesza się termit z siarką, magnezem, saletrami).
thumb|300px|Spawanie szyn za pomocą termitu