thumb|Johan Banér Johan Gustav Banér (ur. 23 czerwca 1596 w Djursholm, zm. 10 maja 1641 w Halberstadt) – szwedzki marszałek polny z czasów wojny trzydziestoletniej.
Początki Jego ojciec i wuj zostali oskarżeni o zdradę za poparcie udzielone królowi Zygmuntowi I i ścięci w 1600. Pomimo że to ojciec Gustawa Adolfa kazał stracić ojca i wuja Banéra, już we wczesnych latach Banér został bliskim przyjacielem Gustawa Adolfa. Głównie z tego powodu król Szwecji zaraz po koronacji zwrócił skonfiskowane majątki rodzinie Banérów.
Służbę w szwedzkiej armii rozpoczął w 1615 od udziału w oblężeniu Pskowa. Służył, wyróżniając się w wojnach z Rosją i Polską. W 1621 został ranny podczas oblężenia Rygi. W wieku 25 lat został pułkownikiem.
Pierwsze lata interwencji szwedzkiej w Rzeszy W 1630 król Szwecji Gustaw II Adolf wylądował na terenie dzisiejszych Niemiec. Jednym z najważniejszych podwładnych króla był Banér, służący w kampanii w północnych Niemczech. Na początku dowodził szwedzką kawalerią prawego skrzydła w I bitwie pod Breitenfeld w 1631. Brał udział w zdobyciu Augsburga i Monachium, szczególnie wykazał się w bitwach nad rzeką Lech i pod Donauwörth.