thumb|200x200px|Symbol Lectorium Rosicrucianum Lectorium Rosicrucianum (Międzynarodowa Szkoła Złotego Różokrzyża) – nowy ruch religijny działający w Europie i Ameryce Północnej, odwołujący się do tradycji różokrzyża. Liczy około 15 tysięcy członków.
Historia Początki organizacji sięgają 1924 roku, kiedy to bracia Jan (1896–1968) i Zwier (1892–1936) Leene zostali członkami holenderskiego oddziału Towarzystwa Różokrzyża założonego w Stanach Zjednoczonych w 1909 roku przez Maxa Heindla. W 1930 roku dołączyła do nich Henny Stok-Huyser (1902–1990), wraz z którą w 1935 roku założyli własną, niezależną wspólnotę różokrzyżową. Jan Leene i Henny Stok-Huyser opublikowali pod pseudonimami Jan van Rijckenborgh i Catharose de Petri szereg książek. W czasie II wojny światowej ruch ten był prześladowany przez nazistów, a wielu jego członków zesłano do obozów koncentracyjnych. Organizacja odrodziła się po 1945 roku, przyjmując obecną nazwę i rozszerzając swoją działalność poza Holandię.