thumb|250px|Żołnierze z Batalionu „Czata 49” wyciągają z zasobników zrzutowe granatniki przeciwpancerne PIAT. Trzeci od lewej stoi kpr. pchor. Andrzej Maringe „Andrzej", w środku siedzi kpr. pchor. Stanisław Potworowski „Potwór” thumb|250px|Grupa żołnierzy z Batalionu „Czata 49” na ulicy Franciszkańskiej ze zdobycznym motocyklem. Na tylnym siedzeniu siedzi łączniczka Anna Wyganowska „Ewa” i przekazuje rozkaz strzelcowi „Kropka” thumb|250px|Żołnierze Batalionu „Czata 49" po kilkugodzinnym przejściu kanałami z placu Krasińskich do ulicy Wareckiej na Śródmieście, nad ranem 2 IX 1944. Ze zdobycznym MG 42 stoi kpr. Antoni Kłopocki „Dąbek” thumb|250px|Kamień pamiątkowy poświęcony batalionowi „Czata 49” przy ulicy Słomińskiego, w pobliżu wejścia na stację metra Dworzec Gdański Batalion „Czata 49”, „Czata” – batalion Armii Krajowej, należący do zgrupowania „Radosław”.
W 1942 r. powstała Centrala Zaopatrzenia Terenu (CZT), z kryptonimem liczbowym KG AK: 49. Miała ona na celu zaopatrywanie Kedywów Okręgów AK, m.in. na Kresach. Pierwszym dowódcą CZT był mjr/ppłk cc. Henryk Krajewski „Trzaska”, a od maja 1944 – mjr cc. Tadeusz Runge ps. Witold. Zastępcą dowódcy tego batalionu był Zygmunt Milewicz.