Jako działaczka MSI poparła wejście w koalicję z centroprawicą Silvia Berlusconiego, sprzeciwiała się jednak rozwiązaniu partii w 1995. Przystąpiła do stanowiącego kontynuację MSI Sojuszu Narodowego i zasiadała we władzach krajowych tego ugrupowania. Jednocześnie krytykowała działania przywódcy AN Gianfranca Finiego, który rezygnował z dotychczasowych haseł i przekształcał dawnych postfaszystów w umiarkowanie konserwatywną formację. W 2001 wzbudziła kontrowersje, gdy podczas dyskusji w studiu telewizyjnym zaatakowała fizycznie i słownie minister ds. równouprawnienia Katię Bellillo z Partii Komunistów Włoskich, kopiąc ją i nazywając „brzydką komunistką”, która według niej powinna opuścić Włochy i „zamieszkać na Kubie”. W styczniu 2002 demonstracyjnie zasiadła w parlamencie w ławach ugrupowania Silvia Berlusconiego Forza Italia po tym, jak Gianfranco Fini został wybrany na przedstawiciela Włoch w Konwencie Europejskim. Ogłosiła także zamiar ubiegania się o przywództwo w partii, ale później wycofała swoją kandydaturę.