W historii gier komputerowych era 8-bitowców była trzecią generacją konsol do gier wideo i pierwszą, jaka pojawiła się po zapaści gier wideo w 1983. Część badaczy branży uważa ją także za pierwszą „współczesną” erę gier konsolowych.
Choć konsole wcześniejszych generacji wykorzystywały 8-bitowe procesory, dopiero w tym okresie nastąpiło powszechne utożsamianie generacji z liczbą bitów w architekturze. Sposób ten został upowszechniony w wyniku działań marketingowych producentów, którzy wraz z nadejściem systemów 16-bitowych, takich jak Mega Drive/Genesis, chcieli wyraźnie zaznaczyć różnice pomiędzy kolejnymi generacjami. Zwyczaj ten utrzymał się aż do okresu szóstej generacji konsol.
Historia Po zapaści rynku konsol w 1983 roku przyszłość gier wideo w Ameryce stała się niepewna, co skłoniło producentów z Azji do opracowania nowych rozwiązań. W Japonii pojawiły się wtedy nowe projekty, takie jak Sega SG-1000 (1983) oraz Famicom (1983), który szybko zdobył uznanie pod nazwą „Family Computer”. Kluczową rolę odegrało wprowadzenie amerykańskiej wersji Famicoma – Nintendo Entertainment System (NES) – na rynek USA w 1985 roku, co umożliwiło odbudowę zaufania konsumentów dzięki zastosowaniu blokady regionalnej oraz ścisłej kontroli jakości gier (Nintendo Seal of Quality).